Bülent Atlas 1 Mayıs günü 19:00’da Malatyaspor’la oynanan ve 2-2 berabere biten lig maçı için “tatsız tuzsuz lig maçı” ifadesini kullanmış. Ben bu ifadeye katılmıyorum. Hatta diyebilirim ki, Malatyaspor maçı bu sene en çok keyif aldığım maçlardan biriydi.

Tanıyan, ALKARALAR’ı düzenli takip eden arkadaşlar Diaspora’da, İstanbul’da yaşadığımı bilir (Daha doğrusu buna yaşamak değil de “ikamet etmek” diyelim). Arada sırada, ayda bir Ankara’ya gelmeye çalışırım. Bu ziyaretlerimi de maçların olduğu günlere denk düşürmeye çalışırım. Bu sene izlediğim maç sayısı 12, Malatyaspor maçı bunların en sonuncusuydu ve diyebilirim ki en çok keyif aldığım maçtı.

Cumartesi günü Ankara’da güneşli, güzel bir gün vardı. Sabahtan Alkaralar’ın müdavimlerinden Cem bey ve Barış Karacasu beyle buluştuk. Öğleden sonra büyük olay vardı. Necdet abi, namı diğer POLATLILI Alkaralar’daki yazılarını bir kitapta toplamış. Cumartesi günü de imzalayıp Alkaralar’a hediye edecekmiş. 15:30’da, Ankara Üniversitesi’nin almak istediği, eskilerin Denizaltı diye bildiği Kulübün Maltepe’deki lokaline gittik. İstanbul’dan gelen bir tek ben değildim. Nevzat abi, Mehmet Aykut abi de gelmişler. Yanlarında da iki sürpriz isim. Londra’dan –yani asıl diasporadan- Akşit Özkural da vardı. Bunun da ötesinde “Kadıköy’deki 78 yaşındaki Gençlerbirlikli delikanlı” Rahmi Kalaycıoğlu da yanlarındaydı. İmza gününde Lokal’de hoş muhabbetler oldu. Muhabbet aslında sabahlara kadar sürerdi, ama takımımızın Malatyaspor ile oynayacağı lig maçı vardı. Tribündeki yerlerimizi almak üzere 19 Mayıs Stadyumu’nun yolunu tuttuk.

 Şimdi ben bunları niye yazıyorum? Böyle zevkli geçen dakikalardan sonra, Fenerbahçe – Galatasaray maçını izlesem bile zevk alırdım. Durum böyle olunca, daha iki takım sahaya çıkmadan maçtan keyif alacağımız belliydi.        Özgür Dirim Özkan